TECHNOLOGIA WYTWARZANIA PREFABRYKATÓW PALOWYCH I WYPOSAŻENIE WYTWÓRNI


Profesjonalne podejście do prefabrykacji wymaga stosowania urządzeń, form i rozwiązań technicznych zapewniających produkcję w sposób masowy i powtarzalny. Konstrukcja form musi zapewniać stabilność wymiarów oraz gwarantować zachowanie optymalnej temperatury i warunków wilgotnościowych dla dojrzewających prefabrykatów. Składy kruszyw powinny być zadaszone, a kruszywa w okresie zimowym podgrzewane.

Najważniejszym elementem wytwórni jest węzeł betoniarski. Poszczególne jego elementy muszą zapewniać pełną integralność oraz niezawodność systemu wytwarzania mieszanki betonowej. Aby uzyskać mieszankę betonową wysokiej jakości, należy m.in.:
- prowadzić ciągły monitoring wilgotności kruszyw (bezwarunkowo piasku, przy użyciu sond ultradźwiękowych), co umożliwia precyzyjne dozowanie właściwej ilości wody zarobowej;
- kontrolować ustalony stosunek w/c przez zastosowanie w mieszalniku sondy mikrofalowej;
- stosować wagowe dozowanie wody;
- stosować wagi nieautomatyczne, elektroniczne z przetwornikiem siły.

Fot. 2. Węzeł betoniarski
Fot. 3. Automatyczne sterowanie produkcją mieszanki betonowej
- stosować wagowe dozowanie wody;
- stosować wagi nieautomatyczne, elektroniczne z przetwornikiem siły.

 

NOWOCZESNE METODY PRODUKCJI KLATEK ZBROJENIOWYCH
 
Masowa, seryjna produkcja prefabrykatów powoduje konieczność automatyzacji elementów procesu produkcyjnego. W produkcji prefabrykatów pali najczęściej automatyzacji poddaje się najbardziej czasochłonny i generujący najwięcej wad jakościowych proces wytwarzania klatek zbrojeniowych. Dzięki temu uzyskujemy:
- wyższą jakość, powtarzalność i dokładność wykonania;
- poprawę parametrów technicznych i technologicznych;
- eliminację przypadkowych błędów wykonawczych.
Konstrukcja automatu zbrojarskiego powinna umożliwiać realizację wszystkich etapów technologicznych:
- wbudowanie w wytwarzany szkielet wymaganej w projekcie liczby prętów głównych,
- prostowanie prętów.

Proces wytwarzania klatek zbrojeniowych za pomocą zautomatyzowanego robota zbrojarskiego
Fot. 4. Wprowadzanie określonej liczby prętów
Fot. 5. Zgrzewanie i docinanie zbrojenia na określony wymiar
Fot. 6. Wkładki dystansowe
Fot. 7. Gotowy szkielet zbrojeniowy


Konstrukcja automatu zbrojarskiego powinna umożliwiać realizację wszystkich etapów technologicznych:
- wbudowanie w wytwarzany szkielet wymaganej w projekcie liczby prętów głównych,
- prostowanie prętów.
- uformowanie i przymocowanie spirali,
- docięcie klatki na określony wymiar,
- założenie wkładek dystansowych.
Wykorzystując zaawansowany technologicznie proces produkcji klatek zbrojeniowych, można zmniejszyć nakład robocizny, zwiększyć wydajność, poprawić jakość wykonywanych zbrojeń przy jednoczesnym zmniejszeniu kosztów jego wytworzenia. Na podstawie wieloletnich doświadczeń można stwierdzić, że optymalne jest zastosowanie prętów żebrowanych o średnicy 12 mm ze stali o granicy plastyczności fyk = 500M Pa (np. B500SP, BSt500 S, BSt500 WR) na zbrojenie główne, natomiast na strzemiona stali gładkiej o średnicy 5 mm i granicy plastyczności fyk=500MPa (np. BSt500G).